Onze partnergemeentes

In Almen onderhouden we sinds vele jaren contacten met de (Oost)Duitse kerkgemeente in Cossebaude, en sinds wat minder jaren met een Slowakijse gemeente in de Hohe Tatra.
De oorspronkelijke insteek was die van wederszijdse kennismaking, maar ook steun, en heel duidelijk ook financiële steun.
Nu, na zoveel jaar, komt de vraag op, in hoeverre de financiële steun nog steeds een rol speelt in die contacten, en of de kerk als instituut nog betrokken moet blijven bij de contacten, of dat de vrinedschappen, die in de loop der jaren zijn ontstaan, geheel naar het persoonlijke vlak gaan verschuiven.
Ook rijst de vraag of we naar nieuwe partnergemeenten moeten zoeken, om die met financiële steun te gaan helpen. Of moeten we, bij het zoeken naar partnergemeentes, ons laten leiden door andere motieven? Zoals: ervaringen uitwisselen over hoe om te gaan met secularisatie? Hoe geef je gemeenteleven gestalte, hoe betrek je alle aanwezige talenten daarin, hoe kun je mensen van elke generatie iets bieden?
Of weet u nog andere motieven?
Als u meningen heeft over het voortbestaan van de huidige contacten, en over het hoe, dan horen wij die meningen graag.

Dit artikeltje heb ik (Dirk) op persoonlijke titel geplaatst. Het kan zijn dat kerkeraad en contactencommissie anders over deze vraagstelling denken, en ook over het feit of deze discussie hier gevoerd moet worden.

Op de website van de kerk van Almen vindt u onder buitenlandse partners stukken van de commissie zelf. Wellicht verschijnen hier ook nog eens stukken van de kerkeraad.